Srđan Puhalo: Šta je za Dodika holokaust?

0
201

Objavljeno na www.frontal.ba

Autor: Srđan Puhalo

Danas je 27. januar 2005. godine, Generalna skuština UN-a je taj dan proglasila za Međunarodni dan sjećanja na žrtve Holokausta, dan kada su 1945. godine sovjetski vojnici oslobodili zarobljene iz koncentracionog logora Aušvic.

Tim povodom se oglasio i Predsjedavajući Predsjedništva BiH Milorad Dodik koji je rekao: “Danas je dan kada se srpski narod sjeća genocida koji je nad njim počinjen tokom Drugog svjetskog rata, u kojem je dijelio sudbinu stradalničkog jevrejskog naroda. Ovo je dan u kojem se sjećamo žrtava Jasenovca, Prebilovaca, Broda na Drini, Jadovna, Paga, i svih manje znanih stratišta srpskog naroda jer pamćenje je vezano za naš opstanak, ne samo u biološkom smislu već opstanak nas kao ljudi”.

Dobro Puhalo, pa u čemu je sada problem?

Pa, problem je vrlo jednostavan što Milorad Dodik ne može da pobjegne od svog nacionalizma i samoviktimizacije, i holokaust svodi na stradanje Srba, a onda stradanje stradanje Javreja postaje manje važno.

Znam sad ćete reći da opet pretjerujem.

Ne pretjerujem, volio bih da moje dijete sazna potpunu istinu o stradanju Jevreja na prostorima bivše Jugoslavije, a pogotovo o ulozi Srba u njihovom stradanju.

A nije da je nema.

  • Volio bih da moja djeca saznaju više o stradanju 16 000 Jevreja ubijenih u okupiranoj Srbiji (uključujući Banat). Ovaj broj obuhvata više od 11 000 jevrejskih građana Srbije, uglavnom iz Beograda, 3 800 Jevreja iz Banata i 1 100 jevrejskih izbjeglica iz centralne Evrope (uglavnom Austrije), čiji je bijeg preko Jugoslavije do Palestine prekinut njemačkim napadom na Srbiju u aprilu 1941. Konačan broj žrtava predstavlja skoro 90% predratne jevrejske populacije u Srbiji.
  • Volio bih da moja djeca saznaju više o koncentarcionim logorima u Šapcu, Beogradu (Topovske šupe) i Sajmištu.
  • Volio bih da pročitaju o gasnom kamionu marke Saurer (dušegubka) u kojem je od marta do maja 1942. godine, vozeći se ulicama Beograda, ugušeno 6 280 jevrejskih žena i djece. Sahranjeni su u Jajincima.
  • Volio bih da moja djeca nauče o ulozi Milana Nedića u rješavanju jevrejskog pitanjau Srbiji.
  • Volio bih da moje dijete sazna o ulozi Dimitrija Ljotića u rješavanju jevrejskog pitanja u Srbiji.
  • Volio bih da moja djeca znaju kako je „sveti“ Nikolaj Velimirović 1944. godine, u koncentracionom logoru Dahau, pisao o Jevrejima i zašto je volio Nedića i Ljotića.
  • Volio bih da zapamte činjenicu da je Srbija, već u maju 1942. godine, bila druga zemlja okupirana od strane Njemačke koja je bila „Judenrein“ tj. očišćena od Jevreja.
  • Volio bih da pročitaju knjigu Beate Niman „Moj dobri otac“ ili pisma beogradske Jevrjeke Hilde Dajč.

Ovo je za mene pošten odnos prema holokaustu i suočavanje Srba sa holokaustom. Učeći o svemu ovome ni na koji način ne umanujemo srpske žrtve u Drugom svjetskom ratu niti umanjujemo stradanja Srba, Jevreja, Roma, komunista u Jasenovcu, Prebilovcima, Jadovnu ili Pagu.

Ipak, holokaust se tiče najviše Jevreja predsjedavajući Dodiče.

IZVOR: http://www.frontal.ba/blogovi/blog/61346/sta-je-za-dodika-holokaust?fbclid=IwAR3-Fp_J5ZZHEagFx5-32V-KzvZRnoz2kGlP6bwtB2a64TLEGmVsuXTlL08

NAPOMENA:

Objavljeni sadržaj i komentari na web stranici IMEP.ba je odgovornost autora sadržaja (fizičke ili pravne osobe) i ne reflektuje ciljeve ili stavove Pograma osnaživanja nezavisnih medija (IMEP), CPCD-a ili OTVORENE MREŽE.

Svi komentari i sadržaji se prethodno moraju odobriti od strane administratora prije nego budu vidljivi na portalu.

Svi sadržaji kao i stavovi i mišljenja komentatora odražavaju stavove i mišljenja isključivo onih koji ih postavljaju. Redakcija IMEP.ba je u slučaju komentara koji izazivaju rasnu, nacionalnu ili vjersku mržnju, te potiču na nasilje dužna obavijestiti nadležne organe o takvom pristiglom komentaru, te isti ukloniti čim bude uočen ili prijavljen.

OSTAVITI ODGOVOR